Sınırlar zihnimizde…

Sınırların büyük bir bölümünü sizce de zihnimiz koymuyor mu?
Spor yaparken barfiks için de başka çalışmalar için de kullandığımız bir demir vardı ve ders çıkışında onlara ellerimle tutunarak ilerleyebilir miyim bir deneyeyim dedim. Şöyle bir asılı kaldım ve zor gibi geldi. Kendi kendime “zormuş bu ya, yapamam” dedim. Arkadaşım Kadir de sadece yüzüme baktı ve “yaparsın, yaparsın” dedi inanarak. Ben aslında bırakıp gitmeyi düşünüyordum. Ama onun bana bunu söylemesi bana deneme cesareti verdi ve gerçekten yaptım. Eğer denemeseydim zihnimin koyduğu engele takılacaktım ve yapamayacaktım. Aslında hep deneyen, kendini zorlayan ve çalışarak daha iyisini yapabileceğine inanan biriyim. Aynı şeyi daha önce de yaşamıştım. Spora ilk başladığımda 2. şınavda yere düşüyordum ve “demek ki kapasitem bu kadarmış, 2 şınav çekebiliyorum” diyordum. Ama çalışıp, güçlendikçe bu sayı 5,10,20 derken en son hocamın verdiği şınav programı ile bu sayı 40’a çıktı. Ve her seferinde kapasitem 5, kapasitem 10 diye diye kendime sınırlar koyduğumu fark ettim. Zihnimin koyduğu sınırları çabalayarak aşmıştım. Buna rağmen her seferinde zihnimin sınır koymaya devam etmesi beni şaşırtıyor. Buna rağmen bazen denemekten bile vazgeçiyorum. Demem o ki, zihnin söylediklerine bazen aldırmamak gerekiyor, denemek istiyorsan dene ve gör😎

Instagram @sosyalbiinsan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir